Başlangıç > ŞİİR > BENİ GÖTÜRECEĞİN YER… (Sadece senin için ve arkadaşım olduğun için..)

BENİ GÖTÜRECEĞİN YER… (Sadece senin için ve arkadaşım olduğun için..)

BENGİ GÖTÜRECEĞİN BİR YER OLMALI…
 
Hayat kendi telaşıyla akıp giderken, bu akıp giden hayatın arkasında duran bir yer,
beni götüreceğin bir yer olmalı.

Akan hayatın arkasında duran bir yer. Tüm telaşları, tedirginlikleri, korkuları, soruları sona erdiren bir yer.
Akan hayatın arkasında ama ona ters,
kendi yolunda akan bir yer.

Başka hayatların yükünün taşınmayacağı, hissedilmeyeceği, başkalarının yargılarından, konuşmalarından, aklın rahatsız edici tüm sorularından, hesaplarından arınmış,
sadece iki basit insanın durabileceği bir yer.

Belki küçük penceresinden insanı ufkun ötesine geçiren sonsuz mavi manzarası ile kapısı kapalı küçük, mütevâzı bir oda. Her şeyin sanki kapalı kapının arkasında kaldığı bir oda. Soğuk aklın, hesapların, sorumlulukların, korkuların,
tüm gürültülü konuşmaların o kapalı kapısının arkasında kaldığı oda.

Beni götüreceğin yer, belki akan hayatın arkasında ve onun bildik tüm telaşlarına, hesaplarına kapısı kapalı bir oda, belki etrafındaki ağaçların arasından geçirilmiş teller üzerindeki küçük, renkli lambaları ile süslü, basit bir çay bahçesi,
belki de radyodan gelen bir yaylı tambur sesi.

Beni götüreceğin yer, bakışlardan, sorulardan, kendi sorularımdan da uzak, içimde koşturan yüzlerce atı dizginlemeden, sınırsız bahçelerde korkmadan koşturabileceğim bir yer olmalı. Kimsenin olmadığı bir yer, hiçbir engelin, sorunun ve soğuk aklın olmayacağı bir yer. Bazen kelimelerin değil, susmanın daha anlamlı olacağı, bir bakışın, duruşun, bir dokunuşun içimde mevsimler değiştirebileceği bir yer olmalı. Beni götüreceğin yer, basit, sıradan bir insan olacağım, hiçbir yükü içimde, kafamda hissetmeyeceğim, geçmişi sormayacağım, yarını merak etmeyeceğim, söyleyemediğim için boğuluyormuş gibi olduğum, boğazıma dizilmiş,
söylenmemiş hiçbir sözcüğün kalmayacağı bir yer olmalı.

Akıp giden hayatın arkasında, kapısı her şeye kapalı bir oda ve orada tüm korkuların, konuşmaların,
akıl hesaplarının dışında bir yer beni götüreceğin yer.

Belki de aldanıyorum. Beni götüreceğin yer, gerçekleşse belki güzel bir masal olabilecek bir yer. Ama olsun, insan bazen aldanmak da ister. Yaşanmayacak şeylerden, olmayan diyarlardan bahsetmek ister.

 

Kategoriler:ŞİİR
  1. beyza
    25 Ağustos 2007, 22:31

    aynaya baktığımız zaman kendimizi görürüz hani.kendini görünce insan neler yaşamak istediğini de görür aslında. zaman gelir aynaya baktığımız da ikinci bir insanın yüzüde akseder aynaya.onu da düşünmeye başlarsın,ona giderken,ayna da kendine bir bakarsın, o seni iyi görsün diye kendine çeki düzen verirsin.gittiğin her yer onunla bezenmiştir,herşey güzel gelir.her yere götürmek istersin onu,taşırsın yüreğinde onla nefes alırsın.eğer o da aynıysa korkma aynaya bakmaktan çünkü o hep senin ikinci yüzün olmuştur.
    sen bir aynasın arkadaşım  mutluluk yansıtıyorsun,ve seni kim nereye götürüse götürsün o da senin bir aynan olsun
     
    incitilme ve hep sevil,mutlu kal
    sevgilerimle 

  1. No trackbacks yet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: