Anasayfa > İNSAN'A DAİR... > PROJE ÇOCUKLARI…

PROJE ÇOCUKLARI…

(…)

Kafamı uzun zamandır kurcalayan bir konu daha var; şu proje çocukları”. Bu “proje çocukları” sözü nereden çıktı… İşi gücü olan, tanınmış kadınlar “Benim projelerim arasında bir de çocuk yapmak var diye çok önemli bir söz söyleyince, medya bunu neredeyse manşetlere taşıdı ve şimdi hemen her kesimde bir“proje çocukları” salgını alıp yürümüş durumda.

Çocuk bir proje ya özellikle anne, onun kendisinden bağımsız bir varlık olduğunu unutup cümle enerjisini, inanılmaz baskıcı bir biçimde çocuk üstünde uyguluyor. Kendisi balerin olamadı ya çocuk balede, ama bu arada tenis kursları da alması gerek, ayrıca gitar çalmayı ve şarkı söylemeyi de öğrenmeli.

Bu çocuklara en çok marketlerde rastlanıyor, çocuk kendi kararlarını verecek ya marketler bir çocuk cenneti. Oradan oraya koşturup her şeyleri elliyorlar, canlarının her istediği alınıyor, en ufak bir disiplin yok. Onlar “proje çocukları” ya.

Bu arada unutulan çok önemli bir şey var; bu çocuklar sanıldığı gibi hiç de özgür değiller. Birincisi, çoğunlukla onları okula anneler götürüp getiriyor. Hatta öyle anneler var ki bizzat tanığım, her ders arasında çocuğunu okul bahçesinin parmaklıklarına çağırıp gerekli uyarıları yapıyor:“Çok koşma, aman terlemişsin, kim seni üzdü, ben konuşurum!”

Onlar uzaktan değil, yakından kumanda ediliyor ve sonuç ayakkabısını bile bağlayamayan, alıştığı durumun dışında bir durumla karşılaştığında derhal bocalayan, çocuk olması bile projeci anneler, babalar tarafından engellenmiş bir yığın çocuk.

Neyse ki arada yırtanlar var. Onlar annelerinin babalarının cici çocukları olmayı reddedip sokağa fırlıyorlar. Emin olun geleceğin müzikçileri, dansçıları, yazarları, ressamları onlar arasından çıkacak. Birkaç istisna dışında projeci çocuklar çok küçük yaşlarda iğdiş edildiklerinden mutsuz birer yetişkin olup öğrendikleri tüm bilgilerle kendilerini bir oraya, bir buraya atacaklar. Hiçbir annenin babanın bir çocuğu proje gibi görmeye hakkı olmamalı. Onlar insan, kâğıt üstündeki rakam değiller.

Işıl Özgentürk’e saygı ve  sevgiler…

  1. Henüz yorum yapılmamış.
  1. No trackbacks yet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: